Moederdag!
Het moment om moeders in de bloemetjes te zetten.
Moeders die onvoorwaardelijk liefhebben…
Moeders die hun kinderen koesteren en geborgenheid geven…
Moeders die hun kinderen de beste zorgen geven…
Moeders die hun kinderen beschermen en verdedigen…
Moeders die hun kinderen het goede voorbeeld geven…
Moeders die trots zijn op hun kinderen…
Moeders die hun kinderen stimuleren om op te groeien als sterke volwassenen…
Moeders die hun kinderen toelaten hun eigen talenten te ontwikkelen en dat stimuleren…
Moeders die hun kinderen een gezonde eigenwaarde meegeven…
Moeders die gelukkig zijn als hun kinderen gelukkig zijn!
Heb jij zo’n moeder? Omarm ze, knuffel ze en zet ze letterlijk in de bloemetjes als het kan.
Ze zijn met zovelen en ze verdienen allemaal om in de bloemetjes gezet te worden, niet alleen op deze dag, maar op alle dagen!
En toch, en toch…
Het is met heel veel schroom dat ik deze tekst schrijf…voorzichtig, aftastend, zoekend naar de juiste woorden om niemand te kwetsen…
Het blijft toch je moeder!
Dat zinnetje is me mijn hele leven blijven achtervolgen, want…er zijn ook andere moeders helaas
…bijna 40 jaar lang, verdriet en niet-begrijpen.
Vele jaren durfde ik hier niet over te praten.
Waarom kon ik nooit iets goed doen in haar ogen?
Waarom sprak ze tegen andere moeders slecht over mij?
Waarom kreeg ik van alles de schuld, ook als ik er niets mee te maken had?
Waarom noemde ze me een lastpost als ik eens ziek was?
Waarom kleineerde ze me waar vriendinnetjes en vriendjes bij waren?
Waarom bleef haar deur toe toen ik op moederdag met een bloemetje voor de deur stond?
Jarenlang voelde ik me schuldig maar wist eigenlijk niet waarom.
Er moest echt wel iets fout met mij zijn als mijn eigen moeder me afwees.
Dat maakte dat ik daar zelden of nooit durfde over te praten, en als ik het wel eens deed, dat kreeg ik te horen…
Het blijft toch je moeder!
Er zijn vele jaren voorbij gegaan zonder dat ik het begreep, tot…ik de link legde met narcisme.
Het was nog steeds even triest, maar tegelijk een enorme bevrijding…weten waar het vandaan kwam, begrijpen dat mijn moeder ook niet gelukkig was geweest, maar dat ik daar geen schuld aan had.
Het leerde me vergeven en gaf rust.
Het leerde me toch van haar te houden zonder haar gedrag te accepteren.
Heb jij ook zo’n moeder, of gehad?
Zet dan zondag jezelf in de bloemetjes en denk met dankbaarheid aan je moeder, gewoon omdat ze jou het leven gaf en verder ook maar een mens is/was.
Ben jij nog niet zover en heb je nog steeds een hekel aan het zinnetje:
Het blijft toch je moeder!
Over Nelly De Keye
Ik overwon narcisme in een familiale, partner- én professionele context. En ik ben het levende bewijs dat je daar sterker uitkomt. Na opleidingen NLP, coaching en training help ik nu anderen om de valkuilen te omzeilen en die positieve weg te gaan!
